W 1993 została radcą w Departamencie Afryki, Azji, Australii i Oceanii MSZ, rok później I sekretarzem i następnie radcą w Ambasadzie RP w Tokio. W 1999 odeszła z MSZ, prowadziła własną firmę w Warszawie. W 2001 powróciła do dyplomacji, w 2002 ponownie wyjechała na placówkę w Tokio jako chargé d’affaires ad interim, w 2003 została radcą-ministrem i zastępczynią ambasadora. Od 2006 do 2008 była urzędniczką w Departamencie Azji i Pacyfiku MSZ oraz wykładała na warszawskich uczelniach. Zainicjowała utworzenie Fundacji na rzecz Niematerialnego Dziedzictwa Kultury w Polsce.
28 lipca 2008 powołana na stanowisko ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego w Japonii. Zakończyła urzędowanie 15 czerwca 2012. 1 grudnia 2012 objęła funkcję radcy generalnego w biurze Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Odznaczenia W 2012, za wybitne zasługi w służbie zagranicznej, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i działalności dyplomatycznej, odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2013 rząd Japonii nadał jej Order Wschodzącego Słońca II klasy (Złota i Srebrna Gwiazda).