Po tym jak Jerzy z Podiebradów został wybrany na króla czeskiego w 1458 roku, przekazał swoim synom, w tym Boczkowi w posiadanie dobra náchodzkie i homolskie, zastrzegając sobie jednak prawa do wyboru namiestników. Rok później wszyscy bracia potwierdzili dotychczasowe przywileje dla Náchodu, a nawet je rozszerzyli. W 1465 roku król Jerzy przekazał w posiadanie swoim synom część dawnych włości klasztoru benedyktynów w Opatovicach nad Labem. Jednak w tym samym roku ustanowił swoich synów książętami ziębickimi oraz hrabiami kłodzkimi, pomijając jednak Boczka.
Po niespodziewanej śmierci króla Jerzego w 1471 roku, jego synowie dokonali 1 lutego 1472 roku na zamku w Podiebradach podziału ziem i majątku rodowego. Boczek otrzymał jako swoją główną siedzibę zamek Litice wraz z zamkiem Rychmberk, Častolovicami, Černíkovicami, miastami Týniště nad Orlicí i Kunvald oraz połowę miast: Žamberk i Choceň. Ponadto bracia przekazali mu dobra w okręgu jiczyńskim, majątek poklasztorny w Postoloprtach i kilka innych wiosek. Jego bracia otrzymali znacznie więcej włości, stąd też zobowiązali się płacić Boczkowi 370 groszy praskich w ramach rekompensaty. Góry Złote i znajdujące się w nich kopalnie znajdowały się pod wspólnym zarządem braci, a zyski z nich były dzielone po równo.