Kościół poświęcono w 1844, prace przy wyposażaniu jego wnętrza trwały do 1872.
W 1874 roku nastąpiła konsekracja kanoniczna przez biskupa Antoniego Gałeckiego. Od czasu wybudowania kościół był własnością fundatorów i ich spadkobierców, którzy pokrywali wydatki na utrzymanie i remonty. W 1921 hrabina Krystyna Andrzejowa Potocka oddała kościół na własność parafii. Kościół wielokrotnie poddawany był remontom, renowacji, zmianie wystroju wnętrza: w 1938 przebudowano ołtarz główny – przeniesiono obraz „Adoracja Najświętszej Matki” z ołtarza głównego do kaplicy wschodniej, a w ołtarzu głównym umieszczono „Pokłon Trzech Króli”, który dotychczas znajdował się w kaplicy wschodniej; posadzka z 1847 z czarnego, dębnickiego „marmuru” została wymieniona w latach 80. XX wieku; okna, pierwotnie wypełnione białym szkłem, w latach 1936-1943 i w latach 70. XX wieku zamieniono na witraże (witraże w maswerkach w kaplicach bocznych wykonano w 1979); w 1961 lub 1962 ściany kościoła pokryto polichromią niefiguratywną; w 1974 ambonę przeniesiono z tęczy do partii nasady apsydy; w 2002 w ścianie kaplicy po stronie prawej wmurowano kamień pochodzący z grobu św.