Aresztowany przez hitlerowców w listopadzie 1939 roku w ramach Sonderaktion Krakau, wraz z profesorami Uniwersytetu Jagiellońskiego został osadzony w Sachsenhausen. Po interwencji rządu węgierskiego wiosną 1940 zwolniony z obozu. Wyjechał na Węgry (w dawnych granicach) do Użhorodu. Uczył historii w gimnazjum. W listopadzie 1940 roku został dyrektorem Podkarpackiego Towarzystwa Nauk. Działał jako publicysta, wydawca na rzecz subregionu, kultury, języka. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został aresztowany w Użhorodzie przez NKWD w listopadzie 1944. Oskarżony jako obywatel Polski i Węgier z paragrafu 58-4 o działania „profaszystowskie” przeciwko komunistycznemu rządowi Związku Radzieckiego został zamordowany w więzieniu w Użhorodzie.
Wspominają go profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego: Jan Gwiazdomorski w książce Wspomnienia z Sachsenhausen (wyd. 1969, Wydawnictwo Literackie, Kraków), Roman Prawocheński w książce Z Uniwersytetu do Piekła, Stanisław Urbańczyk w książce Uniwersytet za kolczasym drutem (wyd. 1975, Wydawnictwo Literackie, Kraków – „Gazeta Wyborcza”, cotygodniowy dodatek Nr 7 (363) z 12 listopada 2000), Stanisław Gawęda w książce Uniwersytet Jagielloński w okresie II wojny światowej 1939–1945 (wyd.