Doszła również do półfinału na Bol, co było wówczas jej najlepszym rezultatem.
W drodze do półfinału w Kairze w 1999 roku pokonała między innymi Natallę Zwierawą. W ćwierćfinale w Madrycie, we wcześniejszych rundach wygrała z Tarą Snyder, pierwszego seta przegrała do dziewiętnastu w tie-breaku, zawodniczki ustanowiły wówczas rekord w ilości punktów dodatkowego gema, których rozegrały łącznie 30 (21:19). Na liście jej cennych zwycięstw znalazła się wygrana z Sandrine Testud w ’s-Hertogenbosch.
W roku olimpijskim 2000 brała udział w igrzyskach w Sydney. W turniejach zawodowych osiągnęła półfinał w São Paulo. Pokonała Conchitę Martínez w drodze do trzeciej rundy Australian Open 2001. Zakwalifikowała się do ćwierćfinału w Tokio, w Rzymie wygrała z Kim Clijsters. Trzecia runda Wimbledonu.
Sezon 2002 to rok, w którym rozegrała „turniej życia”, wspomniany półfinał Indian Wells. Po tym właśnie turnieju po raz pierwszy dostała się do grona pięćdziesięciu najlepszych zawodniczek świata. Osiągnęła ćwierćfinały w Auckland i Strasburgu. W roku 2003 pobiła swój rekord półfinałów turniejowych, trzykrotnie je osiągając (najważniejszy z nich w Auckland). Doszła po raz pierwszy do finału debla w Estoril (razem z Maret Ani) oraz na Bol (z Patty Schnyder).