Morderca ogłuszył ją za pomocą młotka i zadał 51 ciosów śrubokrętem, zostawił także na jej ciele odcisk ciężkiego gumiaka.
W marcu 1976 r. George Oldfield z West Yorkshire Police Headquarters odebrał pierwszy z serii listów wysłanych przez osobę utrzymującą, iż jest poszukiwanym seryjnym mordercą, odpowiedzialnym za śmierć Joan Harrison. List ten został uznany przez Oldfielda za fałszywy, napisany przez kogoś o niestabilnym umyśle. 9 maja 1976, po raz kolejny w Leeds, Sutcliffe zaatakował Marcellę Claxton, dwudziestoletnią prostytutkę. Claxton, dwukrotnie uderzona w głowę młotkiem, przeżyła, jednak przypłaciła spotkanie z Rozpruwaczem lękiem przed mężczyznami, zawrotami głowy i głęboką depresją. Kolejne morderstwo miało miejsce po kilkumiesięcznej przerwie, 5 lutego 1977 roku, a jego ofiarą padła dwudziestoośmioletnia Irene Richardson. Tym razem morderca, oprócz zadania ran kłutych, rozciął kobiecie także brzuch.