Ferdinand Piontek (ur. 5 listopada 1878 w Głubczycach, zm. 2 listopada 1963 w Görlitz) – niemiecki duchowny katolicki, wikariusz kapitulny archidiecezji wrocławskiej, administrator niemieckiej części archidiecezji wrocławskiej w latach 1947–1963.
Życiorys Pochodził z rodziny Ślązaków. Stąd mówił zarówno po niemiecku jak i po polsku. Ukończył Gimnazjum Królewskie w Raciborzu, a następnie studiował teologię i filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1907 uzyskał doktorat z teologii.
Od 1903 ksiądz rzymskokatolicki. Pracował początkowo w Berlinie (Weissensee, Lichterfelde), a następnie w Koszalinie. Podczas pobytu na Pomorzu został kapelanem wojskowym dla katolików w Koszalinie i Białogardzie. 0d 1921 pracował w duszpasterstwie i administracji kościelnej we Wrocławiu. Od 1921 był kanonikiem kapituły katedralnej, od 1933 prałatem i proboszczem parafii archikatedralnej, a od 1939 dziekanem kapituły katedralnej. W kurii biskupiej zajmował się m.in. sprawami komisariatów arcybiskupich w Czechosłowacji.