Wincenty Urban (ur. 13 lutego 1911 w Grodzisku Dolnym, zm. 13 grudnia 1983 we Wrocławiu) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor historii Kościoła, patrologii oraz historii sztuki, archiwista, biskup pomocniczy wrocławski w latach 1960–1983 (do 1967 formalnie gnieźnieński).
Życiorys W 1931 ukończył gimnazjum w Leżajsku. Po święceniach kapłańskich, które przyjął 28 czerwca 1936 we Lwowie z rąk arcybiskupa Bolesława Twardowskiego, prowadził działalność katechetyczną, duszpasterską i naukową. Był proboszczem w Biłce Szlacheckiej od 1940, w 1945 w wyniku ekspatriacji Polaków z Kresów Wschodnich wraz z parafiami osiadł na Śląsku Opolskim. W latach 1946–1983 dyrektor Archiwum, Biblioteki Kapitulnej i Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu.
21 października 1959 został mianowany biskupem tytularnym Abitinae i biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej i skierowany do pracy duszpasterskiej w archidiecezji wrocławskiej. Sakry biskupiej udzielił mu 7 lutego 1960 kardynał Stefan Wyszyński. 16 października 1967 został oficjalnie mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej, w latach 1974–1976 był wikariuszem kapitulnym archidiecezji.