Ulica była miejscem walk podczas powstania warszawskiego. Jej wschodni fragment pozostawał w rękach powstańców do zajęcia Starego Miasta przez oddziały niemieckie i ukraińskie 2 września 1944. Wcześniej, 6 sierpnia 1944, w rocznicę wymarszu Pierwszej Kompanii Kadrowej, na Długiej odbyła się jedyna podczas powstania defilada wojsk powstańczych. Żołnierze batalionu „Gozdawa” przemaszerowali wtedy po mszy od kościoła garnizonowego do pałacu Raczyńskich. Duża część zabudowy ulicy została zniszczona w czasie nalotu niemieckiego 20 sierpnia 1944.
Zmiany, jakie nastąpiły tym rejonie miasta w latach okupacji niemieckiej i pierwszych latach powojennych, zmieniły kształt ulicy w jej zachodnim odcinku. Wskutek przebicia Trasy W-Z oraz ulicy Nowotki (obecnie ulicy Andersa) ulica kończy się ślepo przy Arsenale i stacji metra Ratusz Arsenał.
W 1965 ulica jako założenie urbanistyczne została wpisana do rejestru zabytków (nr rej. 63).
Ważniejsze obiekty Kościół św. Ducha Kamienica Dulfusa Kamienica Dulfusowska (Lelewelów) z I poł.