Do żywicowania można przeznaczać tylko zdrowe drzewa, do 6 lat przed planowanym wycięciem. Wiek rębności sosen w Polsce to przeciętnie 100 lat. W zależności od rozmiarów pierśnicy, na pniu można wykonać od 1 do 3 spał żywiczarskich, w postaci ukośnych nacięć (żłobków). W przypadku sosen, z dolnej części pnia usuwano nadmiar kory, po czym nożem żłobikowym wykonywano ukośne nacięcia przecinające kanały żywiczne, z których żywica spływała do umocowanych niżej pojemników. Spały nie powinny łącznie przekraczać ¾ obwodu drzewa, aby pozostawiony pas nienaruszonej kory (tzw. pas życiowy) pozwalał drzewu na utrzymanie prawidłowych procesów życiowych. thumb|Pień sosny zwyczajnej żywicowany w obiegu 1-rocznym (metodą polską). Prawidłowo przeprowadzane żywicowanie pozwala na wieloletnie pobieranie żywicy z tego samego drzewa, w tzw. obiegach, od 1- do 6-letniego. Nieumiejętnie wykonane nacięcia (np. zbyt głębokie, o zbyt dużej powierzchni) mogą uszkodzić tkanki rośliny i osłabić drzewo, a nawet doprowadzić do jego stopniowego obumierania, także ze względu na zwiększoną podatność na choroby i zmniejszoną odporność na uszkodzenia powodowane przez szkodniki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Żywicowanie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.