Pierwsze dwie publikacje książkowe księdza profesora powiązane są z naszą diecezją. Są to: „Organizacja dekanalna diecezji łuckiej i brzeskiej w XVII i XVIII w.” (Lublin 1981) i „Organizacja diecezji łuckiej i brzeskiej od XVI do XVIII w.” (Lublin 1983). Druga z wymienionych prac – praca doktorska – jest monografią organizacji diecezji łuckiej, która w omawianym czasie była niesłychanie rozległa terytorialnie. Dziś jej tereny należą do trzech niepodległych państw. Obejmowała nie tylko Wołyń i Bracławszczyznę (teren obecnej Ukrainy), ale i okręg brzeski (część Polesia – Białoruś) oraz Podlasie (obecnie tylko ono należy do Polski). Rozprawa na temat organizacji diecezji łuckiej i brzeskiej była nowatorska, gdyż dotychczas nie było takiego opracowania. Ks. prof. Królik odkrył nieznane relacje biskupów łuckich i brzeskich wysyłane do Rzymu. Natrafił także w źródłach na adnotacje dotyczące 3 synodów łuckich. Osiągnięciem opracowania śp. ks. Ludwika była nieznana badaczom prepozytura okręgowa w Brześciu (podobne prepozytury, jako jednostki terytorialnej organizacji wewnątrzdiecezjalnej, występowały jedynie w diecezji krakowskiej). Od 1984 ks. Ludwik Królik mieszkał w domku pokamedulskim przy warszawskim seminarium na Bielanach.