to jedyne wyspy oceaniczne na Morzu Rossa poza Wyspą Scotta. W większości wyspy pokryte są lodem.
Archipelag jest obszarem gniazdowania przynajmniej 7 gatunków ptaków, występowania 4 gatunków fok i 25 gatunków szkarłupni. Potwierdzono tu gniazdujące pingwiny białookie i maskowe, warcabnik, petrele śnieżne i antarktyczne, fulmary południowe i oceanniki żółtopłetwe. Wyspy to jedyny obszar gdzie koegzystują obok siebie kolonie pingwinów białookich i maskowych. Ponadto odnotowano tu występowanie petreleców olbrzymich, burzyków szarych, rybitw popielatych i wydrzyków. Na wybrzeżu zaobserwowano weddelki arktyczne, krabojady i mirungi, a w wodach przybrzeżnych lamparty morskie.
Archipelag znajduje się na terytorium Dependencji Rossa, do którego prawa rości sobie Nowa Zelandia.
Historia Wyspy odkrył 9 lutego 1839 roku kapitan angielskiego szkunera „Eliza Scott” John Balleny. Thomas Freeman kapitan statku „Sabrina” wylądował 11 lutego 1839 roku na ziemi najprawdopodobniej Borradaile Island – był pierwszym człowiekiem, który stanął na lądzie na południe od koła antarktycznego. W 1841 roku u wybrzeży wysp cztery dni spędził James Clark Ross (1800–1862).