W czasie powstania warszawskiego, 13 sierpnia 1944, wieczorem u zbiegu Podwala i Kilińskiego (pomiędzy numerami 1 i 3) doszło do wybuchu niemieckiego pojazdu przeznaczonego do podkładania ładunków wybuchowych typu Borgward Sd.Kfz.301, który powstańcy zdobyli podczas odpierania ataku Niemców na barykadę na Podwalu. W wybuchu zginęło około 300 osób, zarówno powstańców, jak i cywilów, a wiele odniosło rany. Kontuzjowany został m.in. generał Tadeusz Bór-Komorowski, który znajdował się w tym czasie w pałacu Raczyńskich.
Po 1945 nie odbudowano budynków po parzystej stronie ulicy, odsłaniając mury obronne.
W 1965 ulica jako założenie urbanistyczne została wpisana do rejestru zabytków.
Jest ulicą jednokierunkową.
Ważniejsze obiekty Mury obronne Starego Miasta Pomnik Katyński Kamienica przy ul. Podwale 1 Oficyny pałacu Branickich Cerkiew Świętej Trójcy Oficyny pałacu Młodziejowskiego Pomnik Jana Kilińskiego Rzeźba Oświęcim II Oficyna pałacu Raczyńskich Pomnik Małego Powstańca Dawny szpital św. Ducha Barbakan
Przypisy
Ulica Podwale w Warszawie Ulica Podwale w Warszawie Kategoria:Zabytkowe ulice w Warszawie