Na kirkucie znajduje się 60 macew. Najstarsza pochodzi z 1541 roku i należy do znanego talmudysty i rabina Jakuba ha-Lewi Kopelmana. Jego nagrobek jest najstarszym zachowanym nagrobkiem żydowskim znajdującym się bez przerwy na swoim pierwotnym miejscu. Większość nagrobków, mierzących od kilkudziesięciu centymetrów do nawet 2 metrów wysokości, wykonanych jest z kamienia lub piaskowca. Zakończone są najczęściej płasko lub półkoliście. Na cmentarzu są pochowani wybitni przedstawiciele lubelskiej społeczności żydowskiej. Na cmentarzu znajdują się monumentalne i bogato zdobione nagrobki, ale zdarzają się macewy bez zdobień, które mają świadczyć o skromności tam spoczywającego. Należą do nich: Dwie skromne, prostopadłościenne kamienne macewy, wyłącznie z inskrypcjami hebrajskimi, należące do Abrahama syna Uszaja, zmarłego w 1543 roku oraz Chany zmarłej w 1552 roku. Ohel cadyka Jakuba Icchaka Horowitza-Szternfelda, zwanego Widzącym z Lublina. Jest to grobowiec zbudowany z metalowych krat na planie kwadratu i jest nakryty okrągłym dachem, na którym spoczęło nowsze, kwadratowe zadaszenie. Jakub Horowitz zmarł w 1815 roku. Skromna, sięgająca dwóch metrów, prostopadłościenna macewa należąca do rabina i talmudysty Szaloma Szachny, zmarłego w 1558 roku.