Pracy dydaktycznej nie zaprzestał nawet w okresie okupacji hitlerowskiej, prowadząc tajne nauczanie na zakonspirowanej uczelni. W latach 1926–1931 pracował także w Departamencie Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych, a w czasie okupacji w prywatnej firmie K. Rudzki i S-ka. Jego mieszkanie w Warszawie przy ul. Kilińskiego 1 było punktem koncentracyjnym batalionu „Wigry”.

Po wojnie był jednym z najważniejszych pracowników Biura Odbudowy Stolicy, z ramienia którego projektował od strony konstrukcyjnej i nadzorował odbudowę ze zniszczeń wojennych wielu warszawskich zabytków. Był autorem wielu publikacji naukowych. W 1946 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski16 lipca 1946 „za zasługi położone przy odbudowie mostu Poniatowskiego” .

Został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (grób 41).

Najważniejsze projekty i realizacje konstrukcyjne konstrukcja dworca kolejowego Będzin Miasto (1927) hala żelbetowa w zakładach PZL w Mielcu (1937;