dla obserwatora na północnej półkuli Ziemi – prawą) połowę tarczy; od nowiu Księżyc pokonał 1/4 swojej orbity, pełnia (5) – widać całą tarczę
Księżyca „ubywa” right|300px|Księżyc ubywający Księżyc ubywający (obserwator widzi coraz mniejszą część jego tarczy) – to czas od pełni do nowiu, trwający 14 3/4 doby, podczas którego zachodzą następujące zmiany faz Księżyca: pełnia (1) – widać całą tarczę, ostatnia kwadra (3) – widać całą wschodniąChodzi o wschodni kierunek geograficzny, a nie o kierunek, w którym Księżyc ukazuje się nad horyzontem. (tzn. dla obserwatora na północnej półkuli Ziemi – lewą) połowę tarczy; od nowiu Księżyc pokonał 3/4 swojej orbity, nów (5) – Księżyca nie widać (zwrócona ku Ziemi półkula jest nieoświetlona)
Historia Pierwszy udokumentowany przypadek poprawnego wyjaśnienia faz Księżyca pochodzi od greckiego filozofa Anaksagorasa.
Zobacz też orbita Księżyca zaćmienie Księżyca zaćmienie Słońca
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Fazy Księżyca (Die aktuelle Mondphase) Fazy Księżyca (Current moon cycle for today and tonight) Aktualna Faza Księżyca
Fazy Księżyca w latach 1930 – 2100 . dr Kazimierz Borkowski, Uniwersytet Mikołaja Kopernika Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Mondkalender (Kalendarz faz Księżyca na lata 500–4000) Wyznaczanie fazy Księżyca (metoda fotograficzna). I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie