Początkowo Harald IV został wygnany (1134), ale rok później powrócił i pokonał Magnusa IV, którego kazał oślepić i wykastrować, a następnie uwięził go w klasztorze. W 1136 r. miała miejsce wielka wyprawa morska Słowian, którzy splądrowali wybrzeża Norwegii, w tym samym czasie pojawił się pretendent do tronu Sigurd III Zły Diakon, podający się za syna Magnusa III Bosego i zażądał współwładzy. Harald IV zgodził się na żądania Sigurda III, który wnet, w Bergen w dniu 4 grudnia 1136 zamordował Haralda IV.
Żoną Haralda IV była Ingrida ks. szwedzka (zm. po 1161), córka Rangvalda, syna króla Szwecji Inge I Starszego, z którą miał urodzonego w 1135 r. syna Inge I, zwanego Garbatym, późniejszego króla Norwegii. Pozostali dwaj synowie Sigurd II Gęba i Eystein II pochodzili ze związków pozamałżeńskich.
Po wstąpieniu na tron Haralda IV w Norwegii rozpoczął się okres wieloletniej wojny domowej (lata 1130–1240) pomiędzy kolejnymi władcami norweskimi, który to okres w historii Norwegii znany jest pod nazwą borgerkrigstid.
Bibliografia
Genealogia (ang.)
Kategoria:Ynglingowie Kategoria:Władcy Norwegii Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1136