thumb|Przewaga powietrzna aliantów pod koniec II wojny światowej (formacja bombowców amerykańskich) Przewaga powietrzna – dominacja sił powietrznych jednej ze stron konfliktu nad siłami powietrznymi drugiej.
Charakterystyka Pojęcie panowania w powietrzu (przewagi powietrznej) wprowadzono do sztuki wojennej w okresie I wojny światowej. Wtedy to walczące strony dążyły do zapewnienia własnemu lotnictwu rozpoznawczemu i bombowemu warunków wykonywania zadań i jednocześnie zabezpieczenia własnych wojsk przed działaniem lotnictwa strony przeciwnej. Do tego celu wykorzystywano własne lotnictwo myśliwskie. Kiedy walki powietrzne stały się niewystarczającym sposobem uzyskania przewagi, zaczęto stosować uderzenia na samoloty stacjonujące na lotniskach. Podczas II wojny światowej znaczenie tej metody coraz bardziej wzrastało, a do walki o przewagę w powietrzu włączone zostało również lotnictwo strategiczne niszczące między innymi przemysł lotniczy i ośrodki szkolenia personelu latającego.