Wystrój kaplicy tworzą cenne dzieła sztuki z czasów karolińskich i ottońskich i mają na celu obrazowanie rangi miejsca. Od koronacji Ludwika Pobożnego na współ-cesarza, do końca średniowiecza w XVI wieku kaplica pełniła funkcję kościoła koronacyjnego (32 koronacje).
Tron cesarski
Tron Akwizgrański, nazywany też tronem Karola Wielkiego lub tronem Karola. Został sporządzony w 790 roku na zlecenie Karola Wielkiego i miał on wyposażyć kaplicę pałacową – dzisiejszą katedrę w Akwizgranie. Tron od początku istnienia znajduje się w katedrze w Akwizgranie nazywanej też przez społeczeństwo niemieckie – Aachner Münster.
Tron służył do koronacji Ludwika Pobożnego, jako zastępcy cesarza w 813 roku, jak również koronacji Ottona Wielkiego na rzymsko-niemieckiego króla w 936 roku. Koronowano na nim też Ferdynanda I na rzymsko-niemieckiego króla w 1531 roku. Łącznie na tym tronie ukoronowano 30 niemieckich królów. W związku z tym w XI wieku z tronu królewskiego w Akwizgranie przemawiano jako "totius regni archisolium".
Sam Karol Wielki został w 768 roku w Noyon ukoronowany na króla. Potem w 800 roku w Rzymie na cesarza Augusta.
Przez lata uważano, że tron ten należał do Karola Wielkiego.