tytuł ten stworzono specjalnie dla niego. Krytycy przyznają, że w okresie swojej pracy Masur udoskonalił występy orkiestry w stosunku do koncertów za jego poprzednikówPeter G. Davis, Soul Man. „New York Magazine”, 17 czerwca 2002..
W kwietniu 2002 został dyrektorem muzycznym Orchestre National de France. Natomiast w latach 2000–2007 był głównym dyrygentem Londyńskiej Orkiestry Filharmonicznej.
Kurt Masur jest szczególnie znany ze swoich interpretacji niemieckiej muzyki romantycznej. Jego pasją była muzyka Johanna Sebastiana Bacha, Felixa Mendelssohna-Bartholdy'ego, Johannesa Brahmsa i Ludwiga van Beethovena. W 1982 został uhonorowany za swoje osiągnięcia Nationalpreis der Deutschen Demokratischen Republik.
Był związany z opozycją działającą w NRD. 9 października 1989 był mediatorem podczas antyrządowych demonstracji w NRD (w Lipsku), zażegnując konfrontację, mogącą się zakończyć interwencją sił bezpieczeństwa, podobną do tej z placu Tian’anmen, a także inicjatorem i sygnatariuszem odezwy wzywającej władze do nieużywania siły w rozwiązywaniu konfliktów.