Bitwy siedmiodniowe – seria sześciu głównych potyczek stoczonych między 25 czerwca a 1 lipca 1862, w pobliżu Richmond, w stanie Wirginia podczas wojny secesyjnej. Ich wynikiem było wyparcie armii Potomaku gen. dyw. George’a McClellana z półwyspu Wirginia przez generała Roberta E. Lee. Bitwy owe są często błędnie nazywane Kampanią Siedmiodniową, jednakże w rzeczywistości były kulminacją kampanii półwyspowej.
Przed bitwą W marcu 1862 wojska Północy pod dowództwem generała George’a McClellana rozpoczęły kampanię na półwyspie Wirginii. Celem przedsięwzięcia było zdobycie stolicy Konfederacji, Richmond i tym samym zakończenie wojny. Armia Potomaku zatrzymała się w Forcie Monroe. Stamtąd powoli przekraczając półwysep i staczając po drodze kilka potyczek z wojskami generała Josepha Johnstona, wojska Unii kontynuowały marsz w kierunku stolicy.