W obrębie wraku odkryto też największą do tej pory kolekcję zoomorficznych odważników z epoki brązu. W jej skład wchodzą odważniki w kształcie sfinksa, ptaków łownych, lwów, żab, a nawet much. Kształty te sugerują, że bazowano na standardach egipskich.
Drewniane tablice Archeolodzy natrafili także na składane drewniane tablice; ich wewnętrzne strony pokryte były pszczelim woskiem, przeznaczone były do pisania na nich. Uważa się, że gdyby woda morska nie zniszczyła warstwy pszczelego wosku, drewniane tablice z wraku byłyby najstarszą książką świata. Jest to rodzaj drewnianej oprawy połączonej trójdzielnymi zawiasami wykonanymi z kości słoniowej. Składa się z dwóch skrzydeł drewnianych długości 9,5 cm i szerokości 6,2 cm.
Konserwacja zabytków Podczas podwodnych prac przy wraku z Uluburun między 1984 a 1994 rokiem na powierzchnię wydobyto ponad 18 000 kompletnych artefaktów i ich licznych fragmentów. Mimo że przy konserwacji pracowali zarówno specjaliści jak i liczne grupy wolontariuszy, prace trwały przez cały następny rok. Ogromna liczba artefaktów spowodowała, że prace w Bodrum Castle Laboratory trwały wiele lat. Każdy trzymiesięczny sezon badań oznaczał około dwa lata prac konserwatorskich. Artefakty te ponadto prezentują szeroki wachlarz form i materiału, a dodatkowo różny stopień zachowania.