Augusta Maria Ludwika Katarzyna z Saksonii-Weimaru-Eisenach (ur. 30 września 1811 w Weimarze, zm. 7 stycznia 1890 w Berlinie) – księżniczka saska, cesarzowa niemiecka i królowa Prus, córka wielkiego księcia Saksonii-Weimar-Eisenach Karola Fryderyka oraz wielkiej księżnej Marii Pawłownej, córki cara Rosji, Pawła I.
Jej ojciec był zamkniętym w sobie człowiekiem, którego jedyną pasją było czytanie baśni. Jej matka była z kolei określana przez Goethego jako „jedna z najbardziej znaczących kobiet swojego czasu”. Młoda Augusta otrzymała kompleksowe wykształcenie. Lekcje rysunku pobierała u nadwornego malarza Luisa Seidlera, a lekcje muzyki u kapelmistrza Johanna Nepomuka Hummla.
Małżeństwo z Wilhelmem Augusta miała 15 lat, kiedy poznała swojego przyszłego męża. Książę Wilhelm Hohenzollern (22 marca 1797 – 9 marca 1888) opisał ją jako osobę posiadającą „wspaniałą osobowość”, aczkolwiek uznał ją za mniej atrakcyjną od jej starszej siostry Marii, która niedawno poślubiła jego młodszego brata Karola. Augusta była przyjaciółką swojej rówieśniczki, Jenny von Pappenheim, nieślubnej córki Hieronima Bonapartego (wiele lat później, w 1870 była matką chrzestną wnuczki Jenny).