thumb|350px|Poglądowa mapa głównych kultur schyłku 4. tysiąclecia p.n.e. Kultura lendzielska na pomarańczowo thumb|500px|Mapa neolitycznej Europy w apogeum ekspansji kultur naddunajskich, ok. 3 500 p.n.e. Kultura lendzielska – kultura neolityczna (ok. 5000-4000 p.n.e.), z kręgu kultur naddunajskich, której nazwa pochodzi od miejscowości w regionie Tolna koło Kaposváru na Węgrzech. Formą jej kontynuacji była kultura jordanowska.
Obszar występowania Ludność tej kultury zajmowała obszary dzisiejszej Polski (Śląsk, Małopolska, Wielkopolska i Kujawy), Czech (południowe Morawy), zachodniej Słowacji, zachodnich Węgier oraz przylegających części Austrii, Słowenii i Chorwacji. Na ziemiach polskich elementy kultury lendzielskiej mieszały się z elementami kultury polgarskiej, tworząc tzw. kompleks lendzielsko-polgarski.
Grupy lokalne na ziemiach polskich Na podstawie szczegółowej analizy ceramiki wydzielono następujące grupy: grupa ociecka (Górny Śląsk) grupa modlnicka (Małopolska) grupa brzesko-kujawska (Kujawy)