Wezwał on Radę Praw Człowieka do „potwierdzenia zaangażowania w popieranie i ochronę godności, przetrwania i dobrobytu milionów tubylców na całym świecie, których prawa od dawna są ignorowane i negowane, jeśli nie łamane w praktyce”. Także kanadyjska sekcja organizacji Amnesty International zaapelowała do społeczności międzynarodowej o podjęcie wszelkich działań, które mogłyby wesprzeć ostateczne przyjęcie Deklaracji na forum ONZ.
Przyjęcie Deklaracji w 2007 roku Po roku negocjacji i zmodyfikowaniu części kontrowersyjnych zapisów projekt Deklaracji trafił ponownie pod obrady Zgromadzenia Ogólnego ONZ jesienią 2007 roku. 13 września 2007 roku Zgromadzenie Ogólne przyjęło Deklarację Praw Ludów Tubylczych jako niezobowiązujący dokument Narodów Zjednoczonych. Za przyjęciem Deklaracji głosowali przedstawiciele 144 państw członkowskich ONZ, przeciw były 4 państwa - Stany Zjednoczone, Kanada, Australia i Nowa Zelandia (wszystkie ze znaczną populacją ludności tubylczej w swoich granicach).
Deklaracja liczy 46 artykułów. We wstępie jako jej podstawy widnieją: Karta Narodów Zjednoczonych, Międzynarodowe Pakty Praw Człowieka oraz Deklaracja Wiedeńska.