Tarcisio Burgnich (ur. 25 kwietnia 1939 w Rudzie, zm. 26 maja 2021 w Forte dei Marmi) – włoski piłkarz, który występował na pozycji środkowego lub prawego obrońcy.
Kariera klubowa Burgnich rozpoczynał piłkarską karierę w Udinese Calcio. Po dwóch latach przeniósł się do Juventusu, gdzie spędził rok. W sezonie 1961/1962 grał w US Palermo, latem 1962 roku został zawodnikiem Interu Mediolan. W drużynie "nerazzurrich" występował przez 12 lat, stając się jedną z legend tego klubu. Przez ten okres wystąpił w barwach Interu w 467 meczach (359 w Serie A, 61 w europejskich pucharach) i zdobył 6 goli. Był współtwórcą sukcesów mediolańskiego klubu w latach 60. i podstawowym jego zawodnikiem, gdy zespół ten w latach 1963, 1965, 1966 i 1971 zdobywał mistrzostwo Włoch, a w 1964 i 1965 Puchar Europy (prowadził go wówczas legendarny Helenio Herrera). Do sukcesów tych Burgnich dołożył także dwa Puchary Interkontynentalne w latach 1964 i 1965. W 1974 roku Tarcisio przeszedł do SSC Napoli, w którym po trzech sezonach, w 1977 roku, zakończył piłkarską karierę.