Museo Egizio, Turyn (S.8337).
Rolę służących, przedstawionych jako ludzi zajętych pracami gospodarczymi, rzemieślniczymi i domowymi spełniały statuetki występujące powszechnie już za V i VI dynastii. W czasach Starego Państwa nie zawsze przedstawiały one wyłącznie służbę, czasem także członków rodziny, którzy chcieli po raz ostatni pomóc zmarłemu. Wykonane były one zazwyczaj bardzo starannie z wapienia.
W Średnim Państwie zastąpiono je drewnianymi modelami grobowymi również ukazującymi pracujących ludzi. Wspomniane wyobrażenia miały zawsze za zadanie wykonywać pracę nadaną przez boga zmarłemu.
Uszebti początkowo nazywano szabti. Pojawiły się na początku Średniego Państwa a szczególnie dużo tego rodzaju figurek wytwarzano w III Okresie Przejściowym i Okresie Późnym. Osiągały od kilku do pięćdziesięciu centymetrów. Różniły je jakość: jedne były prostym zlepkiem gliny lub nawet kawałkiem drewna, innym starannie nadawano kształt mumii oraz cechy ludzkie.