Zasady rozgrywania poszczególnych rund były takie same jak w roku 1999. Zawodnicy rozgrywali ze sobą po dwie partie klasyczne (w półfinałach po 4, a w finale – 6), następnie – w przypadku wyniku remisowego – pojedynek dwupartiowy tempem przyspieszonym (25 minut namysłu na rozegranie całej partii), po nim zaś – w razie konieczności – jeszcze jeden (tym razem zawodnicy mieli 15 minut namysłu). Jeśli po tych partiach wynik wciąż był remisowy, rozgrywano serię błyskawicznych partii, w których białe miały cztery, a czarne pięć minut czasu namysłu. Ta część dogrywki trwała aż do uzyskania pierwszego zwycięstwa.
W początkowych rundach zanotowano kilka niespodzianek, m.in. w II rundzie odpadli Wasilij Iwanczuk (2719, 6 numer startowy), Michał Krasenkow (2702, nr 9), Nigel Short (2677, nr 13) i Ilia Smirin (2677, nr 14), natomiast w III – Péter Lékó (2743, nr 5), Rustam Kasimdżanow (2690, nr 10) i Zurab Azmaiparaszwili (2673, nr 16). Pozostali faworyci obronili swoje pozycje i do półfinałów awansowało trzech szachistów elity: Viswanathan Anand (2762, nr 1), Michael Adams (2755, nr 3) i Aleksiej Szyrow (2746, nr 4) oraz mało wówczas znany, zaledwie 17-letni rosyjski arcymistrz Aleksandr Griszczuk (2606, nr 46). Mecze półfinałowe zakończyły się zgodnie z oczekiwaniami: Anand pokonał Adamsa, a Szyrow – Griszczuka.