Po I wojnie światowej jego budynki uzyskiwały coraz prostsze, minimalistyczne formy przy coraz bardziej monumentalnej skali.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 198-6-4).
Ważniejsze projekty i realizacje pawilon wystawowy Zagroda Włościańska w Częstochowie (1908–1909, wspólnie ze Zdzisławem Kalinowskim), pasaż handlowy Galeria Luxenburga wraz z Grand Hotelem w Warszawie (1909, wspólnie z Leonem Drewsem), budynek Centralnego Towarzystwa Rolniczego w Warszawie (1911), restauracja Kamienicy Baryczkowskiej na Rynku Starego Miasta w Warszawie (1911, członek zespołu), konkurs na plan miasta-ogrodu w majątku Ronikierów w Ząbkach (1912, III nagroda), gmach Teatru Polskiego w Warszawie (1912), wille Mironówka i Halina w Milanówku (przed 1914, wspólnie ze Zdzisławem Kalinowskim), gmach Teatru Miejskiego w Wilnie (1914, niezrealizowany), gmach Teatru Miejskiego w Kaliszu (1920–1923, realizacja wnętrz do 1936), siedziba Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie (1922), gmach Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie (1923), dom własny na warszawskim Powiślu, ul. Górnośląska 43 (dziś siedziba władz Opus Dei) (1923–1926), dom z pracownią rzeźbiarską dla Mieczysława Lubelskiego przy ul.