wzrost ciśnienia, BLEVE)
thumb|Salwa z pancernika USS Iowa (BB-61); woda obrazuje falę uderzeniową thumb|Struktura fali detonacyjnej według modelu ZND (Zaldowicza, Neumanna i Döringa) Wyodrębnia się dwa typy wybuchów chemicznych: homogeniczne – zachodzące w całej objętości palnej mieszaniny, z gwałtownym wzrostem temperatury w tej objętości; możliwe jest tu występowanie wybuchów cieplnych/termicznych lub fotochemicznych (chemiczny wybuch cieplny zachodzi wówczas, gdy ilość wydzielanego ciepła reakcji jest większa od ciepła oddawanego do otoczenia, a spowodowany tym wzrost temperatury układu zwiększa szybkość reakcji) heterogeniczne – w których strefa reakcji (np. płomień) przemieszcza się przez mieszaninę palną z określoną prędkością: mniejszą niż prędkość dźwięku – deflagracja, inaczej „wybuchowe spalanie”, zakres prędkości: , ciśnienie przed frontem fali do , temperatura do większą od prędkości dźwięku – detonacja, „wybuch detonacyjny” związany z burzliwym charakterem przepływu mieszaniny, który umożliwia auto-przyspieszenie frontu płomienia i fali ciśnienia, nazywanej w tym przypadku falą uderzeniową; strefa reakcji przemieszcza się z szybkością lub większą (do dla cieczy lub ciał stałych), a ciśnienie osiąga 20–40 barów;