W uznaniu zasług bojowych Adolf Hitler przyznał jednostce prawo noszenia opaski naramiennej (Ärmelstreifen) z tytułem honorowym „SS-Regiment Ney”, do czego jednak nigdy nie doszło. 27 stycznia wycofano ją na tyły. Tam dołączyły uzupełnienia i nowy III batalion, sformowany 11 stycznia, dzięki czemu jej liczebność osiągnęła stan ok. 2 tys. ludzi. W lutym Grupa Bojowa SS „Ney” szkoliła się, uzupełniała stany osobowe i formowała nowe pododdziały. Utworzono IV batalion, który stał się jednostką zapasowo-szkolną oraz kompanię ochrony sztabu i pluton motocyklistów (łączników). W marcu wydzielono z niej dwa bataliony, z których jeden w składzie I Korpusu Pancernego SS „Leibstandarte Adolf Hitler” Niemcy użyli w operacji Frühlingsfest, a drugi posłużył za podstawę do sformowania SS-Kampfgruppe „Schweitzer”, która od 13 do 25 kwietnia broniła się w rejonie Grazu w Austrii. Natomiast główne siły SS-Kampfgruppe „Ney” przebywały na Węgrzech w okolicach miejscowości Celldömölk. Liczyły wówczas ok. 4,3 tys. ludzi. W kwietniu wycofały się one na terytorium Austrii, gdzie z chwilą kapitulacji Niemiec 8/9 maja poddały się wojskom amerykańskim.
Bibliografia Chris Bishop, Zagraniczne formacje SS. Zagraniczni ochotnicy w Waffen-SS w latach 1940-1945, Warszawa 2006.
Kategoria:Grupy bojowe Kategoria:Waffen-SS Kategoria:Węgierskie formacje kolaboranckie w służbie Niemiec hitlerowskich