Puchar Polski w piłce nożnej mężczyzn 1925/1926 – historyczna, pierwsza edycja rozgrywek mających na celu wyłonienie zdobywcy Pucharu Polski, prowadzona przez Polski Związek Piłki Nożnej pod nazwą Puhar PZPN (obowiązywała wówczas inna pisownia wyrazu „puchar”). Była to jedyna edycja krajowego pucharu zorganizowana w międzywojennej Polsce.
Przebieg rozgrywek Prace nad przygotowaniem rozgrywek o Puchar Polski rozpoczęto wiosną 1925 r., a formalnie powołano go do życia 16 września 1925 w Krakowie. Tego dnia bowiem Zarząd PZPN - z prezesem Edwardem Cetnarowskim na czele - zatwierdził jego regulamin. Miał on być przeprowadzony w dwóch fazach. Jesienią 1925 r. planowano wyłonić zdobywców w poszczególnych okręgach, którzy wiosną 1926 r. mieli walczyć na szczeblu centralnym o główne trofeum.
Inauguracyjne mecze (I rundy stopnia regionalnego i tym samym Pucharu Polski w ogóle) odbyły się w październiku 1925 r. Tryumfatorami okręgowymi zostały: Warszawianka, ŁKS Łódź, Wisła Kraków, Warta Poznań, Ruch Chorzów, Sparta Lwów, TKS Toruń i Sokół Równe (w okręgu wileńskim zwycięzcy nie wyłoniono).