bogactwo i pożądanie zakończą się w krainie śmierci. Wniosek: Skoro wszystko przeminie, należy przygotować serca na to, co wieczne.
Rozdziały 84-85 - Wezwanie do wierności Torze: Baruch przypomina o świadectwie Mojżesza: wierność Prawu oznacza życie, a jego porzucenie – rozproszenie. Baruch zauważa, że prorocy „zasnęli” (zmarli), a sprawiedliwi zostali zabrani. Teraz lud nie ma już orędowników – ma tylko Boga i Jego Torę. Świat się starzeje („naczynie jest blisko studni, a statek u portu”). Po śmierci nie będzie już czasu na pokutę, modlitwę czy wstawiennictwo ojców. Los każdego zostanie rozstrzygnięty w momencie sądu.
Rozdziały 86-87 - Zakończenie i wysłanie listu: Baruch nakazuje, aby list był czytany publicznie, zwłaszcza w dni postu. Na koniec składa list, pieczętuje go i wiąże do szyi orła, który ma go dostarczyć do adresatów za rzekę.
Przypisy
Barucha 2 Księga Kategoria:Literatura apokaliptyczna