thumb|right|200px|Hrabstwa na terenie obecnej Katalonii w momencie śmierci Rajmunda Berengara III Rajmund Berengar III (I) Wielki (ur. 11 listopada 1082 w Rodez, zm. 23 stycznia/19 lipca 1131 w Barcelonie) – hrabia Barcelony i Prowansji, templariusz. Życiorys Urodził się w 1082 jako syn Rajmunda Berengara II oraz Matyldy de Hauteville (ur. po 1058 – zm. 1111/2), córki Roberta Guiscarda (księcia Apulii i Kalbrii) oraz Siszelgajty. W 1086 roku w wieku 4 lat w wyniku nacisków szlachty został współrządcą hrabstwa wraz ze swym wujem Berengarem Rajmundem II, a od 1097, gdy go wygnał, stał się samodzielnym władcą. Od 1111 hrabia Besalú, od 1117 Cerdanyi, od 1112 hrabia Prowansji (do 1127 razem z Douce I na mocy iure uxoris).
Podbił dolną Prowansję. Wraz z Genuą i Pizą podjął próbę zdobycia Balearów, jednak chrześcijańska władza nie utrzymała się tam długo.
Pod koniec życia postanowił złożyć śluby zakonne i zrobił to 14 lipca 1130. Oddał 5 katalońskich prowincji swojemu najstarszemu synowi, a Prowansję – młodszemu. Osadził rycerzy z zakonu w zamku Granyena w dzisiejszej comarce Segarra.
Małżeństwa i potomstwo Jego pierwszą żoną była María Rodríguez de Vivar, druga córka Cyda (zm. ok. 1105).