Do utworzenia tu lotniska doświadczalnego przyczynił się niemiecki konstruktor H.G. Moeller, pracujący w zawierciańskich fabrykach zbrojeniowych. Lotnisko zostało wyposażone w urządzenia obsługujące pionierskie myśliwce z napędem rakietowym Messerschmitt Me 163 Komet wersje A i B, powołano tu także szkołę pilotażu tych samolotów. Z jej absolwentów utworzono dwie eskadry samolotów Messerschmitt Me 163 oraz zaczątek trzeciej. Z bazy korzystali także kadeci ze szkół lotniczych z Rudnik oraz Częstochowy. Z lotniska realizowano loty bojowe nad Warszawę w czasie powstania warszawskiego. Od sierpnia do grudnia 1944 r. stacjonowała tu 2. eskadra 100. Dywizjonu Nocnych Myśliwców (2./Nachtjagdgeschwader 100). Jej lotnicy na maszynach Ju 88 G-6 wyposażonych w radar "polowali" nocami na alianckie bombowce, dokonujące nalotów na śląskie obiekty przemysłowe, wożące pomoc warszawskim powstańcom, a nawet na samoloty "mostu powietrznego", zaopatrujące siły powstańcze słowackiego powstania narodowego. Przeprowadzano tu też próby z granatnikiem Panzerschreck.