Pope rzucił do kontrataku brygady Krzyżanowskiego i Johna Koltesa, po czym rozpoczął odwrót na drugi brzeg rzeki Bull Run w kierunku Waszyngtonu. Armia Wirginii została pobita, nie udało się jej jednak południowcom całkowicie zniszczyć.
Straty obu stron to 13 830 ludzi po stronie Unii (z łącznej liczby 63 000) oraz 8350 po stronie południowców (z łącznej liczby 54 000).
Po bitwie 1 września zaledwie 20 mil od Waszyngtonu wojska Unii starły się z konfederatami Jacksona. Była to część planu Roberta E. Lee, który zamierzał przenieść teatr działań z okolic Richmond w pobliże stolicy Unii. Dzięki temu posunięciu Lee stał się bohaterem Południa. Tymczasem morale armii Północy wyraźnie upadło, generałowie armii zrzucali jeden na drugiego winę za niepowodzenia. Odsunięto m.in. McDowella, Pope’a i Portera. Ten ostatni, zwolniony wówczas z armii, został po wojnie (w roku 1879) zrehabilitowany.
Bibliografia
Linki zewnętrzne CWACS Battle Summaries: Manassas, Second National Park Service historyanimated.com
Bitwa nad Bull Run Kategoria:Bitwy w 1862 Kategoria:Bitwy wojny secesyjnej Bitwa nad Bull Run 2