Naturalizacja ()Słownik Wyrazów Obcych – nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił. Naturalizacja najczęściej dotyczy imigrantów przybywających z przyczyn ekonomicznych, ale także uchodźców uciekających ze swojego kraju w obawie przed prześladowaniem oraz współmałżonków w związku, w którym jedna ze stron jest cudzoziemcemKonwencja o obywatelstwie kobiet zamężnych zapewnia, że zawarcie bądź rozwiązanie związku małżeńskiego ani zmiana obywatelstwa przez męża w czasie trwania związku nie wpływają automatycznie na obywatelstwo żony.. Naturalizacja jest dobrowolna, a proces naturalizacyjny wszczynany na wniosek osoby zainteresowanej uzyskaniem obywatelstwa.
Naturalizacja następuje na podstawie zgody uprawnionego organu państwa, po spełnieniu określonych warunków (np. zamieszkiwania przez określony czas na terytorium państwa).
Naturalizacja w prawie polskim
Zobacz też: Sposoby nabycia obywatelstwa polskiego.
Uzyskanie polskiego obywatelstwa w drodze naturalizacji reguluje Ustawa z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim. Ustawa rozróżnia nadanie polskiego obywatelstwa przez prezydenta oraz uznanie za obywatela polskiego na drodze administracyjnej (u wojewody).