Gerhard Heinrich Vieter (ur. 13 lutego 1853 w Cappenbergu, zm. 7 listopada 1914 w Jaunde, w Kamerunie) – sługa Boży Kościoła katolickiego, niemiecki pallotyn, biskup, pierwszy wikariusz apostolski w Kamerunie.

W 2005 w Kamerunie rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.

Życie Heinrich Vieter urodził się 13 lutego 1853 r. Pochodził z ubogiej rodziny, mieszkającej na południu Münsterlandu (region w północnej części dzisiejszej Nadrenii Północnej-Westfalii). W 1883 wstąpił do nowo założonego stowarzyszenia misyjnego pallotynów w Masio. Następnie w latach 1884–1887 studiował teologie katolicką na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. 8 maja 1887 otrzymał święcenia kapłańskie w Rzymie. Po ukończeniu studiów powierzono mu zwierzchnictwo nad podlegającym zakonowi seminarium w Masio.

Na przełomie lat 1889 i 1890 Heinrich Vieter odbył swoją pierwszą podróż misyjną - został wysłany do Brazylii by tam wspierać włoskich emigrantów w zadomowieniu się w nowej ojczyźnie. 20 lipca 1890 r. otwarto w Kamerunie, będącym wtedy kolonią niemiecką, nową prefekturę apostolską, a Vietera ogłoszono pierwszym prefektem apostolskim Kamerunu.