W latach 1986–1990 był grającym trenerem innej belgijskiej drużyny Sporting Neerpelt, z którą w latach 1987, 1988 i 1989 zdobył zarówno mistrzostwo Belgii, jak i Puchar Belgii.
Kariera reprezentacyjna Z reprezentacją Polski juniorów zdobył brązowy medal na Młodzieżowych Zawodach Przyjaźni w 1968 i srebrny medal na tych samych zawodach w 1970. w reprezentacji Polski seniorów debiutował 26 czerwca 1970 w towarzyskim spotkaniu z Jugosławią. Nie wywalczył jednak miejsca w reprezentacji, która wystąpiła na Igrzyskach Olimpijskich w 1972 oraz na mistrzostwach świata w 1974 (wystąpił jednak w ostatnim meczu eliminacyjnym do tej ostatniej imprezy). Jako trzeci bramkarz pojechał natomiast na Igrzyska Olimpijskie w Montrealu (1976), gdzie zagrał w dwóch meczach (z Tunezją i USA), w ten sposób przyczyniając się do zdobycia brązowego medalu igrzysk. W 1977 wystąpił na akademickich mistrzostwach świata, zdobywając z drużyną brązowy medal. W tym samym roku ustabilizował swoją pozycję w reprezentacji i w 1978 wystąpił na mistrzostwach świata, zajmując z zespołem 6. miejsce (zagrał w pięciu z sześciu spotkań na tym turnieju). Od 1979 był kapitanem reprezentacji Polski. W tym samym roku zajął z drużyną 2. miejsce na zawodach Pucharu Świata. W 1980 wystąpił po raz drugi na Igrzyskach Olimpijskich w 1980, ale jego drużyna zajęła tylko 7.