Karabiny Mauser M1889 były przepisową bronią żołnierzy belgijskich zarówno podczas I jak i II wojny światowej. Po klęsce Belgii w 1940 roku zdobyte przez Wehrmacht karabiny i karabinki M1889 otrzymały oznaczenie Gewehr 261(b) i Karabiner 451(b). Ponieważ były zasilane nietypową amunicją, karabiny nie trafiły do uzbrojenia liniowych jednostek armii niemieckiej.
Opis Mauser M1889 był bronią powtarzalną, z zamkiem czterotaktowym. Zasilanie ze stałego, jednorzędowego magazynka pudełkowego o pojemności pięciu naboi. Magazynek ładowany był przy pomocy łódki. Lufa umieszczona była w cienkościennej stalowej rurze. M1889 był wyposażony łoże i kolbę drewniane, z integralnym chwytem pistoletowym. Przyrządy celownicze składały się z muszki i celownika schodkowo-ramkowego o nastawach 100–2000 m (nastawy co 100 m).
Uwagi
Bibliografia
Mauser M1889 Mauser M1889