Na początku lat dwudziestych XIX wieku w rejonie ul. Czerniakowskiej pojawiły się duże zakłady przemysłowe, m.in. Rządowa Fabryka Machin na Solcu. W latach 1834–1839 fabryka była wydzierżawiona firmie należącej do ojca i syna, Anglików Johna i Williama Perks „Perks i Whitmore”. W 1870 fabryka została sprzedana przez Bank Polski Rau'owi a w roku 1874 przeszła na własność Towarzystwa Akcyjnego Lilpop, Rau, Loewenstein i sp.. Innym dużym zakładem była Rządowa Fabryka Kobierców i Dywanów z ul. Ludnej. Fabryka Kobierców jest też opisywana pod adresem przy ulicy Czerniakowskiej (numer hipoteczny 3041 lit. A). Od 1826 roku jej właścicielem był Jan Henryk Geysmer. Później firma nazywała się „Geysmer i Perks” a właścicielami byli syn Geysmera Jan Fryderyk i jego ojczym William Whitmore Perks. W tej lokalizacji fabryka działała do roku 1855. Na jej miejscu powstała w 1856 Miejska Gazownia. Założone w 1866 Towarzystwo Akcyjne Zakładów Przemysłu Budowlanego Fryderyka Martensa i Adolfa Daaba w 1914 zatrudniało 600 osób. U zbiegu z ul. Górnośląską pod nr. 197/199 działało także Rosyjsko-Włoskie Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Włókienniczych dające zatrudnienie 500 osobom. W 1929 w przejętych budynkach pofabrycznych Towarzystwa uruchomiono montownię samochodów Citroën należąca do Polskiego Towarzystwa Samochodowego Citroën.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Czerniakowska w Warszawie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.