16 maja 1891 oddano do użytku linię Kolei Konnej Wilanowskiej przebiegającą wzdłuż ulicy na odcinku pomiędzy skrzyżowaniem z obecną ulicą Chełmską a krańcem w Czerniakowie, zaś 5 maja 1892 linię wydłużono do Wilanowa. Od 1 września 1894 roku pociągi ciągnięte były przez lokomotywy parowe. Od czasu wybudowania linii kolejowej ulica Czerniakowska weszła w okres rozwoju. Do linii ul. Chełmskiej doprowadzono wodociąg i kanalizację. 15 maja 1914 roku zlikwidowano odcinek linii kolejowej przebiegający pomiędzy ulicą Chełmską a Bernardyńską Wodą, zastępując go nową linią przebiegającą wzdłuż obecnej ulicy Sobieskiego.
1 kwietnia 1916 roku ulica Czerniakowska znalazła się wraz z Sielcami i Czerniakowem w granicach Warszawy na całej długości. Po wojnie wzdłuż całej ulicy, od ulicy Książęcej do pl. Bernardyńskiego, wybudowano linię tramwajową. 19 listopada 1922 roku ulicą Czerniakowską zaczął kursować tramwaj linii 2 pomiędzy ulicą Książęcą a krańcem na skrzyżowaniu z ulicą Chełmską, zaś 24 grudnia 1922 roku linię wydłużono do pętli na placu Bernardyńskim.