Aktywność zależy także od pory roku; jest bardziej aktywny w ciągu dnia latem, niż zimą.
Urocjony wyspowe nie są niepokojone przez ludzi, choć początkowo mogą przejawiać agresję. Łatwo się jednak oswajają z obecnością człowieka i są zwykle łagodne. Urocjony porozumiewają się ze sobą za pomocą sygnałów dźwiękowych, zapachowych i mowy ciała. Dominujący osobnik używa dźwięków oraz gestów takich jak patrzenie prosto w oczy, czy położenie uszu, aby podporządkować sobie inne osobniki. Oznaki dominacji i uległości są widoczne m.in. w wyrazie pyska, czy postawie ciała. Główne odgłosy, jakie wydaje to szczekanie i warczenie. Urocjony wyspowe znakują terytorium za pomocą moczu i kału.
Zagrożenia dla gatunku W latach 90. XX wieku zaobserwowany został znaczny spadek populacji urocjona wyspowego. Na San Miguel Island rozpoczął się on w 1994, liczba dorosłych osobników spadła z 450 do 15 w 1999. Podobne spadki wystąpiły na Santa Cruz Island, gdzie populacja zmniejszyła się z 2000 dorosłych w 1994 (historycznie na wyspie żyło ok. 3000 osobników) do mniej niż 135 w 2000 i mniej niż 100 w 2001, i na Santa Rosa Island – z 1500 (1994) do 14 (2000)Coonan, T.J. et al. (2004) Island fox recovery program 2003 Annual Report. National Park Service, Channel Islands National Park.