Cienistka trójkątna, zachyłka trójkątna (Gymnocarpium dryopteris (L.) Newman) – gatunek paproci z rodziny paprotnicowatych. Inne nazwy: gimnokarpium trójkątne, nerecznica trójkątna. Jest szeroko rozprzestrzeniony w strefie klimatu umiarkowanego i okołobiegunowego na półkuli północnej – rośnie w Ameryce Północnej sięgając Arizony i Nowego Meksyku na południu, niemal w całej Europie oraz środkowej i północnej Azji. W Polsce gatunek pospolity w górach, na wyżynach i pojezierzach, wzdłuż doliny Wisły i Bugu, na bardziej rozproszonych stanowiskach w środkowej części kraju.
Morfologia left|200px|thumb|Liść left|200px|thumb|Kupki zarodni na spodzie liścia Pokrój Roślina zielna, z kłącza wyrastają w odstępach liście osiągające 45 cm wysokości. Część podziemna Słabo rozgałęzione, cienkie, czołgające się kłącze, czarno połyskujące, pokryte bladobrunatnymi, lancetowatymi łuskami. Liście Wyrastają pojedynczo z kłącza, mają blaszkę w zarysie trójkątną, o długości i szerokości ok. 20 cm, osadzoną na długim ogonku liściowym, 2–3 × dłuższym od blaszki. Ogonek jest żółtawy, prosto wzniesiony ku górze, cienki, w dolne pokryty takimi samymi łuskami jak kłącze. Blaszka jest cienka, naga, dolne odcinki są potrójnie pierzaste, górne podwójnie pierzaste. Oba dolne odcinki są podobnej wielkości jak wszystkie powyższe.