Od lipca 1967 zastępca głównego inspektora planowania i techniki ds. planowania i ekonomiki.
W październiku 1967 awansowany przez Radę Państwa PRL do stopnia generała brygady. Nominację wręczył mu przewodniczący Rady Państwa PRL Edward Ochab. Po przekształceniu struktury Głównego Inspektoratu Techniki w 1974, był w latach 1974–1977 zastępcą Głównego Inspektora Techniki WP – szefem zamówień i dostaw techniki wojskowej i przemysłu elektronicznego. W 1970 roku ukończył Kurs Operacyjno - Strategiczny w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie. W październiku 1978 awansowany do stopnia generała dywizji. Nominację wręczył mu przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński.
W latach 1977–1982 był dyrektorem generalnym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów PRL. Z kolei w latach 1982–1988 był szefem Głównej Kontroli Wojskowej. Uczestniczył w pracach Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej i Prezydium Rady MON ds. Naukowo-Technicznych. Przez kilka lat kierował Państwową Komisją Cen Uzbrojenia i Komisją Antyimportową resortu MON. Od 1989 w stanie spoczynku (na mocy rozkazu personalnego MON z grudnia 1988 roku).
Pochowany 5 czerwca 2001 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera EII-7-6). W pogrzebie uczestniczył były prezydent RP gen.