Dzieje imion w Polsce
Czasy najdawniejsze – imiona rodzime (słowiańskie)
Przed pojawieniem się na ziemiach polskich chrześcijaństwa używano tysięcy rodzimych imion, z których większość zaginęła bez śladu. Były to imiona słowiańskie, bądź stworzone przez Słowian, bądź przejęte przez nich w przeszłości od innych ludów, bądź wywodzące się jeszcze z czasów wspólnoty indoeuropejskiej.
Najprawdopodobniej pierwsze imiona były tzw. imionami odapelatywnymi, czyli wywodzącymi się od nazw pospolitych. Imiona te w sposób pośredni lub bezpośredni, określały cechy zewnętrzne lub wewnętrzne człowieka, który je nosił. Miały one charakter przezwiskowy i mogły występować obok prawdziwych imion. Mogły odnosić się do:
zawodu, np. Kowal; miejsca zamieszkania, np. Rawiok (pochodzący z Rawy Mazowieckiej); zwierzęcia, np. Lis; rośliny, np. Jawor; cechy, np. Uchacz (z powodu odstających uszu), Białowąs (gdyż miał białe wąsy).
Między XII a XIV wiekiem imiona odapelatywne zaczynały występować już normalnie obok imion zwykłych, a tym samym zaczynały pełnić funkcję nazwiskaPochodzenie polskich imion..