Po śmierci biskupa Cieciszowskiego (28 kwietnia 1831) osiadł Piwnicki na stałe w Łucku i osobiście kierował powierzoną mu diecezją. Za jego rządów diecezja łucka przeżyła „cały szereg bolesnych dni”. Najpierw powstanie listopadowe, jego upadek, sprowadziły bolesne konsekwencje dla Kościoła w postaci kasaty wielu kościołów (w tym 28 klasztorów i seminarium duchownego w Łucku). Dobra i majątki poklasztorne zostały skonfiskowane na rzecz skarbu rosyjskiego. Na mocy ukazów carskich także stopniowo likwidowano szkoły parafialne unickie i łacińskie, zabraniano budować nowych i remontować starych kościołów. Na rozkaz rządu carskiego swą rezydencje wraz z konsystorzem i seminarium w 1844 musiał przenieść do Żytomierza. Po śmierci biskupa Piwnickiego, diecezją zarządzał ksiądz Stanisław Łowecki.
Przypisy
Bibliografia Witold Józef Kowalów, Biskup Michał Piwnicki (1831-1845), [w:] „Wołanie z Wołynia” nr 5 (18) z września-października 1997 r., s. 36-37. Krzysztof Rafał Prokop, Sylwetki biskupów łuckich, Biały Dunajec – Ostróg 2001, s. 174-178. Інна Шостак. Луцько-Житомирська Римо-Католицька дієцезія наприкінці XVIII – у першій половині XIX століття, Білий Дунаєць (Biały Dunajec) – Острог (Ostróg) 2005.
Linki zewnętrzne Bishop Michal Piwnicki
Kategoria:Biskupi katoliccy zaboru rosyjskiego Kategoria:Biskupi łuccy Kategoria:Rzymskokatoliccy biskupi żytomierscy Kategoria:Urodzeni w 1771 Kategoria:Zmarli w 1845