Wystąpienie udaru jest bardziej prawdopodobne, jeśli: wiek pacjenta wynosi powyżej 60 lat (1 punkt) ciśnienie tętnicze jest wyższe niż 140/90 (1 punkt) występują jednostronne objawy ruchowe (2 punkty) występuje afazja (1 punkt) objawy trwają powyżej 1 godziny (2 punkty) lub poniżej 1 godziny (1 punkt) współistnieje cukrzyca (1 punkt) Jest to skala ABCD². Im większa liczba punktów w tej skali (maksymalna liczba wynosi 8), tym ryzyko wystąpienia udaru jest większe.
TIA wymaga wykonania badań diagnostycznych w celu ustalenia przyczyny – bowiem udarom mózgu można do pewnego stopnia zapobiegać – co może być wykonane z poziomu ambulatorium, jednak w najczęstszych przypadkach może wymagać hospitalizacji. Obecnie wielu badaczy jest skłonnych klasyfikować TIA (i podobne zjawisko – przejściową amnezję globalną, TGA) odrębnie w stosunku do udarów.
W badaniu EXPRESS (Existing Preventive Strategies for Stroke) wykazano, że szybka diagnostyka i zastosowanie leczenia opartego w zależności od wskazań na: stosowaniu aspiryny i klopidogrelu acenokumarolu (lub innego leku antykoagulacyjnego) w przypadku migotania