W latach 1713–1715 napisał trzy powieści będące parodią współczesnego romansu awanturniczo-sentymentalnego, inspirowanego hiszpańską literaturą pikarejską i barokową heroiczną literaturą francuską: Nadzwyczajne skutki sympatii (Effets surprenants de la sympathie, 1712); Powóz ugrzązł (La Voiture embourbée, 1713) i Pharsamon (znaną również jako Les Folies romanesques i Le Don Quichotte moderne, wydaną w 1737). Pod żadną z nich się nie podpisał. Ówczesna twórczość Marivaux, zamożnego młodego światowca, nosi cechy traktowanej niezbyt poważnie zabawy salonowej. Największy rozgłos zdobył mu błahy pamflet Bilbokiet (Le Triomphe de Bilboquet, ou la Defaite de l'Esprit, de l'Amour et la Raison, 1713).
Pierwsze próby literackie W Paryżu zetknął się ze światem literackim, zbierającym się w pałacu margrabiny de Lambert, a potem w salonie pani de Tencin. Ich gwiazdą był stary już wówczas racjonalista Fontenelle. Często zjawiał się tam Montesqieu, wówczas znany jako autor Listów perskich. Bywał tam La Motte, autor poprawionego wydania Iliady, a oprócz niego Helwecjusz, Piron, Marmontel, Duclos i wodewilista Colle. Towarzystwo zbierające się w salonie pani de Tencin było mocno zaangażowane w toczący się już od pół wieku spór starożytników z modernistami, dowodząc wyższości literatury współczesnej nad starożytną.