Przybrał formę tysiąca wibrujących, złotych smug, które wypełniły całą przestrzeń. W pewnym momencie Martinus doznał uczucia że, jest poza swoim materialnym ciałem. Podobnie zresztą jak wszystko co go otaczało, pokój, meble, cały otaczający świat. Świat materii zniknął albo też znalazł się poza zasięgiem zmysłów. Było to doświadczenie znalezienia się poza czasem i przestrzenią, sam na sam z wiecznością i nieskończonością. Był cząstką nieśmiertelności, tej nieśmiertelności, która jest wspólna dla wszystkich istot żyjących we Wszechświecie. Sam na sam z tym a co się modlono i czego od zawsze szukali, świadomie bądź nieświadomie, ludzie wszystkich kultur, religii i ras - odwiecznego, wszechmocnego, wszystko wiedzącego, kochającego Boga.
Kosmologia Martinusa Myślą przewodnią Kosmologii Martinusa jest Poznaj samego siebie, a zrozumiesz cały Wszechświat. Według Martinusa Wszechświat żyje i myśli, a śmierć nie istnieje. Materia, która nas otacza to tylko narzędzia ewolucji. Wszystko ciągle zmienia się i ulepsza. Proces niszczenia i budowania nowych struktur nie dotyka jednak źródła życia, które jest wieczne. Ludzie są istotami stworzonymi z materialnego ciała i duszy. Próbują zaprzeczyć temu, że wywodzą się ze świata zwierząt. Tymczasem fakt ten może nam tylko pomóc.